Nie bądźmy obojętni - Doceniajmy to co mamy!

Hej Misie Pysie. Przychodzę do Was dzisiaj z sytuacją, która mnie spotkała dwa dni temu. Jestem bardzo zszokowana postępowaniem innych ludzi. Zszokowana tym, że w dzisiejszych czasach ciężko nam współczuć innym. Tak bardzo brakuje nam empatii. Czym jest to spowodowane? Większość z nas ignoruje z premedytacją, lub nie jest świadom tego, że niektórzy ludzie na prawdę potrzebują naszego wsparcia nie tylko finansowego, ale także wsparcia psychicznego.  Opiszę Wam to co zobaczyłam  na własne oczy i to co mną wstrząsnęło. W poniedziałek około godziny 11.00 szłam sobie spacerkiem do szkoły. Był to dzień bardzo CHŁODNY. Na dworze była temperatura minusowa. Będąc na rynku zobaczyłam starszego pana siedzącego sobie w rogu uliczki. Zobaczyłam, że ten pan niema nóg. Siedział na wózku inwalidzkim, a w dłoni trzymał kubek, do którego można było wrzucić jakieś pieniążki. Bez zastanowienia przystanęłam obok tego pana i z torebki wyciągnęłam drobne pieniądze, po czym rzecz jasna wrzuciłam mu do tego kubeczka. Pan uśmiechnął się do mnie i zaczął mi dziękować. Złożył mi również życzenia ''Życzę Pani dużo zdrowia!"  W kilka sekund miałam łzy w oczach. Uświadomiłam sobie, że nikt nigdy w życiu nie złożył mi bardziej szczerych życzeń od tego człowiek. On doskonale cenił sobie zdrowie. Wiedział, jak to jest być chorym. Doceniał w przeciwieństwie do osób w pełni sił co to jest zdrowie i jaki skarb posiadamy móc w pełni funkcjonować. Oprócz tych słów poruszyło mnie również to, że ludzie przechodzący obok tego człowieka ignorowali, wręcz ODWRACALI GŁOWĘ. Ten pan przypuszczam, że zbierał na lekarstwa i na jedzenie. A w tym swoim kubeczku miał zaledwie parę groszy. Gdyby tak każda osoba, która właśnie odwróciła głowę od tego biedaka, wrzuciłby mu 2 zł, chociaż trochę mógłby się poprawić  jego byt i na pewno czułby wsparcie innych osób. Myślę, że nie byłoby im miło, gdyby nagle oni znaleźli się na miejscu tego człowieka i tak jak on musieliby marznąć żebrząc, by móc zjeść coś ciepłego. Po tej całej sytuacji zastanowiłam się nad moimi problemami, które w przeciwieństwie do tego pana są po prostu śmieszne. Na pewno każdy z nas chociaż raz w życiu miał poczucie zażenowania, poczucie bezsilności i poczucie, że życie jest niesprawiedliwe. Często przejmujemy się na prawdę z powodu błahych rzeczy  np: że ważymy o 5kg więcej, że mamy krzywy nos, że dostaliśmy niesłusznie ocenę niedostateczną, że nie stać nas na modne markowe buty. I teraz każdy powinien zadać sobie pytanie czy mamy za przeproszeniem chociaż trochę rozumu. Myślę, że ten człowiek nie przejmowałby się takimi pierdołami, mając nogi i mogąc chodzić. Ludzie na prawdę, doceniajmy to co mamy. Bo mamy wiele, tylko przez naszą głupotę i chciwość popadamy w kompleksy i w depresję. Proszę Was o to byście też nie byli obojętni na ludzką krzywdę. Jeśli tylko możecie wesprzeć kogoś to to róbcie. Bądźcie dobrzy dla innych, bo kiedyś też może Wam się coś podobnego przydarzyć, czego oczywiście Wam nie życzę. Zastanówcie się przez chwile i doceńcie to co macie po za tym pamiętajcie. Karma powraca! Do zobaczenia wkrótce!